Meðalgöngustefna (e. application to intervene) er réttarfarsúrræði sem heimilar aðila að ganga inn í mál annarra ef úrslit þess skipta hann máli að lögum. Í svonefndu Icesave-máli eftirlitsstofnunar EFTA gegn Íslandi fyrir EFTA-dómstólnum gerði framkvæmdastjórn Evrópusambandsins til að mynda kröfu um að hafa meðalgöngu.
Í 36. grein stofnsamþykktar EFTA-dómstólsins segir:
EFTA-ríki, eftirlitsstofnun EFTA, bandalagið og framkvæmdastjórn EB hafa rétt til meðalgöngu í málum fyrir dómstólnum.
Sama rétt hafa einstaklingar sem hafa hagsmuna að gæta við úrlausn mála er lögð hafa verið fyrir dómstólinn, þó ekki í málum milli EFTA-ríkjanna eða milli EFTA-ríkjanna og eftirlitsstofnunar EFTA.
Það skjal verður að geyma allar þær upplýsingar sem þörf er á til að gera forseta, eða í sumum tilvikum dómstólnum, kleift að ákveða hvort meðalgangan skuli heimiluð. Áður en forseti eða dómstóllinn tekur ákvörðun um kröfuna er aðilum gefinn kostur á að skila skriflegum athugasemdum og, ef sérstaklega stendur á, munnlegum athugasemdum um það hvort leyfa eigi meðalgönguna. Á sama tíma er óskað eftir því að aðilar upplýsi dómstólinn um það hvort þeir hyggist fara fram á að trúnaðarskjöl verði ekki afhent (3. mgr. 89. gr. starfsreglna EFTA-dómstólsins). Ef meðalganga er heimiluð er meðalgönguaðila gefinn kostur á að skila athugasemdum sínum, sem ekki er farið með sem trúnaðarskjöl.
Þegar meðalganga hefur verið heimiluð skal meðalgönguaðili leggja fram greinargerð þar sem fram kemur:
Kröfugerð meðalgönguaðila, til stuðnings eða til að mótmæla, að hluta eða öllu leyti, kröfum eins aðila málsins,
málsástæður og lagarök, sem meðalgönguaðili byggir á,
hvers konar sönnunargögn eru færð fram, ef við á.
Eftir það má gefa aðilum málsins kost á að gera athugasemdir, ef það er talið nauðsynlegt (5. mgr. 89. gr. starfsreglna EFTA-dómstólsins). Lagarök í stefnu um meðalgöngu mega ætíð einungis styðja lagarök annars málsaðilans.