Evrópsku nágrannastefnunni (e. European Neighbourhood Policy) var komið á fót í kjölfar stækkunar Evrópusambandsins árið 2004. Hún á að varna því að bilið milli hins stækkaða sambands og nýju nágrannaríkjanna í austri og suðri breikki. Stefnunni er ætlað að styrkja tengslin milli Evrópusambandsins og 16 nánustu nágrannaríkja þess og er hún hluti af utanríkisstefnu sambandsins.
Ríkin sem taka þátt í evrópsku nágrannastefnunni eru:
| Alsír |
Líbanon |
| Armenía |
Líbía |
| Aserbaídsjan |
Moldavía |
| Egyptaland |
Marokkó |
| Georgía |
Hernumdu svæðin í Palestínu |
| Hvíta-Rússland |
Sýrland |
| Ísrael |
Túnis |
| Jórdanía |
Úkraína |
Nágrannastefnan grundvallast á sérsniðnum tvíhliða aðgerðaáætlunum milli Evrópusambandsins og einstakra nágrannaríkja. Tólf ríkjanna sem taka þátt í nágrannastefnunni hafa gert slíka aðgerðaráætlun til þessa en ekki hefur náðst samkomulag við Alsír, Hvíta-Rússland, Líbíu og Sýrland. Viðræður um aðgerðaáætlun ESB og Alsír eru þó hafnar. Áætlanirnar snúa að tilteknum umbótum í efnahags- og stjórnmálum viðkomandi ríkja, sem framkvæmdar eru með fjárhagslegum og tæknilegum stuðningi Evrópusambandsins, gegn loforði um greiðari aðgang ríkjanna að innri markaðnum, til að mynda með lækkun tolla á vörur frá viðkomandi löndum. Þannig á stefnan að stuðla að efnahagslegum stöðugleika og eflingu lýðræðis, mannréttinda og réttarríkisins í nágrannaríkjum sambandsins.
Hjálpaðu okkur að greina gæði gervigreindarinnar með því að segja okkur hvort svarið var gott eða slæmt.
Takk fyrir þátttökuna!